Vitamines en mineralen

Het vitamine B-complex bestaat uit een groep van acht wateroplosbare vitamines. Dat zijn:

• vitamine B1 (thiamine) 
• vitamine B2 (riboflavine) 
• vitamine B3 (niacine) 
• vitamine B5 (pantotheenzuur) 
• vitamine B6 (pyridoxine) 
• vitamine B8 (biotine) 
• vitamine B11 (foliumzuur) 
• vitamine B12 (cobalamine)

Vroeger dacht men dat het vitamine B-complex één vitamine was. Later bleek het te gaan om meerdere afzonderlijke vitamines. Deze verschillende vitamines kregen toen cijfers om ze van elkaar te onderscheiden. Later vielen bepaalde cijfers af, omdat ze bij nader inzien toch geen vitamine bleken te zijn. Daarom sluiten de cijfers niet op elkaar aan en kennen we nu alleen nog de genoemde acht B-vitamines.

Vitamines en mineralen hebben meer overeenkomsten dan verschillen. In het lichaam zijn beiden onmisbaar bij veel processen. Het enige verschil is scheikundig van aard: vitamines zijn organische stoffen en komen dus uit de levende natuur, terwijl mineralen anorganische stoffen zijn en dus uit de dode natuur komen. Vergelijk het met suiker, dat organisch is (uit suikerbiet gewonnen), terwijl keukenzout anorganisch is (uit zoutmijnen gewonnen).

Na de ontdekking dat voedsel bepaalde factoren bevat die essentieel zijn voor het behoud van een goede gezondheid, bedacht in 1911 de Pools/Amerikaanse biochemicus Casimir Funk (1884-1967) de benaming 'vitamines' voor deze factoren. Het woord is een combinatie van het Latijnse vita (= leven) en amine (= stikstof-bevattende verbinding). Later werd bekend dat niet alle vitamines stikstof bevatten; het woord 'vitamine' was echter toen al algemeen in gebruik.

Ja. Regelmatig gebruik van medicijnen kan de vitaminebalans verstoren doordat ze de opname, omzetting, opslag en uitscheiding van vitamines door het lichaam beïnvloeden. Zulke medicijnen zijn onder andere bepaalde antibiotica, laxeermiddelen, anti-convulsiva (tegen epilepsie), chemotherapeutica (om het voortschrijden van kanker te remmen), kalmeringsmiddelen, pijnstillers, diuretica (plaspillen), en isoniazide (gebruikt bij tbc). Raadpleeg de (huis)arts voor meer informatie.

Sommige mineralen zijn in zeer kleine hoeveelheden (spoortjes) nodig. Deze mineralen worden ook wel spoorelementen genoemd. Het gaat om ijzer, jodium, zink, koper, chroom, selenium, mangaan en molybdeen. De warenwet maakt overigens geen onderscheid tussen mineralen en spoorelementen.